الزامات ترکیب و استحکام مکانیکی بالای هسته های EI

هسته های EI به طور کلی با استفاده از ورق های فولادی سیلیکونی ساخته می شوند. فولاد سیلیکونی نوعی فولاد حاوی سیلیکون (همچنین به عنوان سیلیسیم شناخته می شود)، با محتوای سیلیکون از 0.8٪ تا 4.8٪ است. فولاد سیلیکونی برای هسته های ترانسفورماتور استفاده می شود زیرا یک ماده مغناطیسی بسیار نفوذپذیر است. هنگامی که در سیم پیچ های پرانرژی استفاده می شود، می تواند چگالی شار مغناطیسی بالایی ایجاد کند و در نتیجه اندازه کلی ترانسفورماتور را کاهش دهد.

در هسته های EI، اندام های هسته و یوغ ها در یک سطح نیستند. پیکربندی ساختاری آنها شامل انواع شعاعی، در پیچ و متقارن است. از آنجایی که شار مغناطیسی نسبتاً یکنواخت توزیع می شود، تلفات هسته را می توان کاهش داد. در مقابل، هسته های مسطح دارای اندام ها و یوغ های خود در یک صفحه هستند که استحکام مکانیکی بالا و قابلیت ساخت عالی را فراهم می کند.

هسته های EI هسته های چند لایه ای هستند که از ورق های روی هم جمع شده اند. هسته های زخم انواع مختلفی دارند. در هسته‌های پیچ‌خورده، شکاف هوا بین اندام‌های هسته و یوک‌ها نسبتاً بزرگ است که بر جریان بدون بار تأثیر می‌گذارد. بنابراین، ظرفیت آنها نمی تواند خیلی کم باشد. با این حال، به دلیل اینکه شار نشتی به صورت عمودی وارد صفحه لایه های هسته می شود، تلفات اضافی را افزایش می دهد. بنابراین، عرض ورق ها نباید خیلی زیاد باشد، به این معنی که ظرفیت آنها نمی تواند بیش از حد زیاد باشد.

هسته های EI در درجه اول از بدنه هسته، سخت افزار گیره و اجزای عایق تشکیل شده اند:

1. بدنه هسته (رسانای مغناطیسی) : ساخته شده از ورق فولادی الکتریکی.

2. سخت‌افزار بستن : شامل گیره‌ها، پیچ‌ها، نوارهای اتصال فیبر شیشه‌ای، تسمه‌های صلب سفت و بلوک‌های فاصله‌دهنده است.

3. اجزای عایق : شامل عایق گیره، لوله‌ها و لنت‌های عایق، تسمه‌های زمین و پایه‌ها.