بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 2026-10-20 منبع: سایت
هسته ترانسفورماتور جزء هسته یک دستگاه است که از اصل القای الکترومغناطیسی برای تغییر ولتاژ جریان متناوب (AC) استفاده می کند. اجزای اولیه آن شامل سیم پیچ اولیه، سیم پیچ ثانویه و هسته (هسته مغناطیسی) است. توابع اصلی آن شامل تبدیل ولتاژ، تبدیل جریان، تبدیل امپدانس، جداسازی الکتریکی و تنظیم ولتاژ (از طریق ترانسفورماتورهای اشباع مغناطیسی) است. بر اساس کاربرد آنها، آنها را می توان به ترانسفورماتورهای قدرت و ترانسفورماتورهای ویژه (مانند ترانسفورماتورهای کوره الکتریکی، ترانسفورماتورهای یکسو کننده، ترانسفورماتورهای تست فرکانس توان، تنظیم کننده های ولتاژ، ترانسفورماتورهای استخراج، ترانسفورماتورهای صوتی، ترانسفورماتورهای فرکانس متوسط، ترانسفورماتورهای فرکانس بالا، ترانسفورماتورهای ضربه ای، ترانسفورماتورهای جریان / ولتاژ مجدد، ترانسفورماتورهای الکترونیکی) طبقه بندی کرد.
فرکانس عملیاتی لایه های هسته ترانسفورماتور
تلفات هسته ترانسفورماتور به شدت به فرکانس وابسته است. بنابراین، آنها باید با توجه به فرکانس کاربرد خاص، که به عنوان فرکانس عملیاتی نامیده می شود، طراحی و مورد استفاده قرار گیرند.
توان نامی لایه های هسته ترانسفورماتور
توان نامی به توان خروجی اشاره دارد که در آن ترانسفورماتور می تواند به طور مداوم در فرکانس و ولتاژ مشخص بدون تجاوز از حد افزایش دما تعیین شده کار کند.
ولتاژ نامی لایه های هسته ترانسفورماتور
ولتاژ نامی نشان دهنده حداکثر ولتاژ مجاز است که می تواند به سیم پیچ های ترانسفورماتور اعمال شود. در حین کار، ولتاژ اعمال شده نباید از این مقدار مشخص شده تجاوز کند.
نسبت ولتاژ لایه های هسته ترانسفورماتور
نسبت ولتاژ نسبت ولتاژ اولیه به ولتاژ ثانویه است. بین نسبت ولتاژ بدون بار و نسبت ولتاژ بار تمایز وجود دارد.
