لایه های اصلی هسته ترانسفورماتور چگونه هستند؟

برای یک ترانسفورماتور، هسته ثابت به عنوان مجموعه هسته اصلی آن عمل می کند. سیم‌پیچ‌های اولیه و ثانویه که معمولاً شبیه یک قاب مستطیلی بسته است، در طرف‌های مخالف این هسته ثابت پیچیده می‌شوند. هسته متحرک که در مرکز قاب مستطیلی قرار داده شده است، یک مسیر مغناطیسی متغیر را فراهم می کند. حرکت این هسته جریان خروجی را تنظیم می کند که در این زمینه جریان جوش است.

سیم پیچ های روی هسته ثابت یک آهنربای الکتریکی را تشکیل می دهند که هسته متحرک به عنوان بخشی از این مدار مغناطیسی عمل می کند. وقتی سیم‌پیچ برق می‌شود، نیروی الکترومغناطیسی حاصل، هسته متحرک را به حرکت در می‌آورد تا کنتاکت‌ها را در برابر نیروی فنر فشار دهد و در نتیجه کلید را می‌بندد. هسته های ترانسفورماتور معمولاً از ورق های فولادی سیلیکونی ساخته می شوند زیرا فولاد سیلیکونی یک ماده مغناطیسی بسیار نفوذپذیر است. در داخل یک سیم پیچ پرانرژی، چگالی شار مغناطیسی بالایی ایجاد می کند که به طور قابل توجهی اندازه کلی ترانسفورماتور را کاهش می دهد.

لایه‌بندی‌های هسته حلقوی را می‌توان به گونه‌ای پردازش کرد که عملاً بدون شکاف هوا باشند، به ضریب انباشتگی بیش از 95 درصد و چگالی شار مغناطیسی 1.5 تا 1.8 T دست می‌یابند. در نتیجه، راندمان تبدیل الکتریکی ترانسفورماتورهای حلقوی می‌تواند از 95 درصد فراتر رود. ساختار بدون شکاف هوای هسته حلقوی جریان بدون بار بسیار کم را تضمین می کند و از گرم شدن بیش از حد در حین کار مداوم جلوگیری می کند.

حجم ترانسفورماتور حلقوی تقریباً نصف ترانسفورماتورهای نوع U یا E است. بدون شکاف هوا و سیم پیچی که به طور مساوی در اطراف هسته حلقوی توزیع شده است، مدار مغناطیسی اساسا محصور شده است. این طراحی شار نشتی و تشعشعات الکترومغناطیسی را به حداقل می رساند و در عین حال ایمنی قوی در برابر تداخل مغناطیسی خارجی ایجاد می کند. بنابراین نیازی به محافظ اضافی نیست و نصب آن در دستگاه های مختلف الکترونیکی پیچیده هیچ گونه تداخل الکترومغناطیسی ایجاد نخواهد کرد.