Hoe om te gaan met aarding van de transformatorkern

1) Tijdelijke probleemoplossingsmethoden (wanneer de transformator niet kan worden uitgeschakeld):

① Tijdelijk loskoppelen van de aarddraad: Als er een externe aardleiding aanwezig is en de foutstroom relatief groot is, kan de transformator worden gebruikt terwijl de aarddraad tijdelijk is losgekoppeld. De monitoring moet echter worden versterkt om te voorkomen dat de kern een zwevend potentieel ontwikkelt als het breukpunt verdwijnt.

② Een reostaat (schuifweerstand) plaatsen: Als de meerpuntsaardfout van het onstabiele type is, kan een reostaat in serie worden aangesloten met de werkende aarddraad om de stroom te beperken tot minder dan 1A. De juiste weerstandswaarde wordt bepaald door de gemeten spanning (verkregen wanneer de normale aarddraad wordt geopend) te delen door de stroom op de aarddraad.

③ Bewaking van gaschromatografie: Opgeloste gasanalyse (DGA) moet worden gebruikt om de gasgeneratiesnelheid op het foutpunt te controleren.

④ De aardingsshunt verplaatsen: Zodra het exacte foutpunt door meting is gelokaliseerd maar niet onmiddellijk kan worden gerepareerd, kan de normale aardingsshunt worden verplaatst naar exact dezelfde positie als het foutpunt om de circulatiestroom aanzienlijk te verminderen.

(2) Grondige onderhoudsmaatregelen:
Zodra uit de monitoring blijkt dat er sprake is van een aardingsfout op meerdere punten, moeten transformatoren die offline kunnen worden gehaald onmiddellijk worden uitgeschakeld om de fout volledig te elimineren. De specifieke onderhoudsmaatregelen moeten worden afgestemd op het type en de oorzaak van de meerpuntsaarding. In sommige gevallen kan het foutpunt echter niet worden gevonden, zelfs niet nadat de kern is opgeheven tijdens een stroomstoring. Om het aardingspunt nauwkeurig te lokaliseren, kunnen ter plaatse de volgende methoden worden gebruikt:

① DC-methode: Koppel de verbindingsstrip tussen de kern en de klemmen los en breng 6 V DC aan op de siliciumstaalplaten aan beide zijden van het juk. Gebruik vervolgens een DC-voltmeter om de spanning tussen de siliciumstaalplaten in elke fase opeenvolgend te meten. Wanneer de spanning nul aangeeft of de meter een omgekeerde polariteit aangeeft, kan die specifieke locatie worden geïdentificeerd als het aardingspunt van de fout.

② AC-methode: Sluit de laagspanningswikkeling van de transformator aan op een 220~380V AC-voeding om een ​​magnetische flux in de kern tot stand te brengen (zorg ervoor dat de verbindingsband tussen de kern en de klemmen geopend is). Als er sprake is van een meerpuntsaardfout, wordt er een stroom gedetecteerd met behulp van een milliampèremeter. Beweeg de milliampèremeter in verschillende fasen langs het juk voor een puntsgewijze meting; wanneer de stroom nul aangeeft op de milliampèremeter, is die locatie het foutpunt.