Wat zijn de meest voorkomende soorten transformatorkernen?

1. Kernen van het shell-type en kerntype

Het deel van de kern dat de wikkelingen huisvest, wordt het 'kernbeen' genoemd, terwijl het deel dat de wikkelingen niet huisvest en uitsluitend als magnetisch pad dient het 'juk' wordt genoemd. Een kern wordt schaaltype genoemd als deze de wikkelingen omsluit, en kerntype als de wikkelingen de kernbenen omsluiten. Zowel ontwerpen van het schaaltype als het kerntype hebben hun onderscheidende kenmerken; de productieprocessen die worden gedicteerd door de kernstructuur verschillen echter aanzienlijk. Als eenmaal een specifieke structuur is geselecteerd, is het moeilijk om naar de andere over te schakelen. In China maken de meeste transformatorkernen gebruik van het gestapelde kerntype ontwerp.

2. Eenfasige en driefasige kernen

Eenfasige kernen worden ingedeeld in vijf typen: eenfasige gestapelde kernen met twee benen, eenfasige, enkelbenige kernen met zijjuk en vier benen, eenfasige gestapelde kernen met twee benen (dubbele kolom), eenfasige radiaal gestapelde kernen en eenfasige gestapelde kernen met dubbele benen. Driefasige kernen worden ingedeeld in vier typen: driefasige gestapelde kernen van het beentype, driefasige vijfbenige kernen met zijjukkernen, driefasige gestapelde kernen met dubbel frame en gestapelde driefasige reactorkernen.

3. Driedimensionale (3D) en vlakke (2D) kernen

Bij 3D-kernen bevinden de kernbenen en jukken zich niet in hetzelfde vlak. Ze omvatten radiale, ingewikkelde en symmetrische typen. Door een meer uniforme verdeling van de magnetische flux kunnen ze verliezen verminderen. Bij vlakke kernen liggen de kernbenen en jukken in hetzelfde vlak, wat een hoge mechanische sterkte en uitstekende produceerbaarheid biedt.

4. Gestapelde kernen en gewikkelde kernen

De meeste transformatoren maken gebruik van gestapelde kernen, die zijn samengesteld uit gestapelde lamellen. Gewonden kernen zijn er in verschillende vormen. De ingewikkelde kern heeft een relatief grote luchtspleet tussen het kernbeen en het juk, wat de nullaststroom beïnvloedt, waardoor de capaciteit niet te klein kan zijn. Omdat de lekflux echter loodrecht het vlak van de kernlamellen binnentreedt, vergroot dit de extra verliezen; daarom mag de lamineringsbreedte niet te groot zijn, wat betekent dat de capaciteit niet te hoog kan zijn.

Kernsamenstelling:

Het kernsamenstel bestaat voornamelijk uit het kernlichaam, klemmateriaal en isolatiecomponenten:

① Kernlichaam (magneetgeleider): gemaakt van elektrische staalplaten (lamineringen van siliciumstaal).

② Klemmateriaal: Inclusief klemmen, trekstangen, glasgebonden banden, stalen bindbanden en afstandsblokken.

③ Isolatiecomponenten: Inclusief klemisolatie, isolatiebuizen en kussentjes, aardingsshunts en steunvoeten.