Wyświetlenia: 0 Autor: Edytor witryny Czas publikacji: 2026-10-20 Pochodzenie: Strona
Podczas normalnej pracy transformatora wyżarzonego pomiędzy uzwojeniami pod napięciem a zbiornikiem istnieje pole elektryczne, a rdzeń i inne elementy metalowe znajdują się w tym polu. Z powodu nierównomiernego rozkładu pojemności i zmiennego natężenia pola, jeśli rdzeń nie zostanie niezawodnie uziemiony, wystąpią zjawiska ładowania i rozładowywania. Może to spowodować uszkodzenie izolacji stałej i zmniejszenie wytrzymałości dielektrycznej oleju; dlatego rdzeń musi mieć niezawodne uziemienie jednopunktowe.
Rdzeń wyżarzonego transformatora składa się z blach ze stali krzemowej. Aby zminimalizować prądy wirowe, pomiędzy arkuszami występuje pewien poziom rezystancji izolacji (zazwyczaj od kilku omów do kilkudziesięciu omów). Ponieważ pojemność między arkuszami jest niezwykle duża, można ją uznać za ścieżkę przewodzącą w zmiennym polu elektrycznym. Zatem uziemienie rdzenia w jednym punkcie jest wystarczające, aby docisnąć potencjał całych ułożonych warstw rdzenia do potencjału uziemienia.
Jeżeli rdzeń wyżarzonego transformatora lub jego metalowe elementy zostaną uziemione w dwóch lub więcej punktach, pomiędzy punktami uziemienia utworzy się zamknięta pętla. Pętla ta łączy część strumienia magnetycznego, indukując siłę elektromotoryczną (EMF) i tworząc prąd krążący. Prowadzi to do miejscowego przegrzania, a nawet może spalić rdzeń. Uziemienie jednopunktowe jest jedynym akceptowalnym i normalnym warunkiem uziemienia rdzenia transformatora. Inaczej mówiąc, rdzeń musi być uziemiony i to dokładnie w jednym punkcie.
Awarie rdzenia są spowodowane głównie dwoma czynnikami: złymi technikami konstrukcyjnymi powodującymi zwarcia oraz czynnikami zewnętrznymi lub akcesoriami powodującymi wielopunktowe uziemienie.
