Wyświetlenia: 0 Autor: Edytor witryny Czas publikacji: 2026-10-20 Pochodzenie: Strona
Rdzenie transformatorów podczas produkcji składają się głównie z blach ze stali krzemowej. Aby w pewnym stopniu ograniczyć prądy wirowe, pomiędzy arkuszami występuje określona rezystancja izolacji. Jednak ze względu na wyjątkowo dużą pojemność między arkuszami, arkusze można uznać za połączone elektrycznie w zmiennym polu elektrycznym. Dlatego uziemienie rdzenia w jednym punkcie wystarczy, aby docisnąć potencjał całych ułożonych warstw do potencjału masy.
Jeśli rdzeń lub jego metalowe elementy zostaną uziemione w dwóch lub większej liczbie punktów (uziemienie wielopunktowe), pomiędzy punktami uziemienia utworzy się zamknięta pętla. Ta pętla łączy część strumienia magnetycznego, indukując siłę elektromotoryczną (EMF) i tworząc prąd krążący. Może to prowadzić do miejscowego przegrzania, a nawet spalenia rdzenia.
Kluczowe punkty dotyczące uziemienia rdzenia transformatora
Zainstaluj oddzielny przewód uziemiający dla zacisków jarzma. Jeśli rdzeń przypadkowo zetknie się z górnym zaciskiem i spowoduje wielopunktowe zwarcie do uziemienia, prąd zwarciowy będzie krążył tylko w zespole rdzenia i zacisku. Bez oddzielnego przewodu żaden prąd nie będzie przepływał przez główny przewód uziemiający, co może doprowadzić personel konserwacyjny do błędnego przekonania, że nie ma usterki. Po zainstalowaniu oddzielnego przewodu każdy styk pomiędzy rdzeniem a zaciskiem utworzy pętlę przechodzącą przez dwa zewnętrzne przewody uziemiające, umożliwiając dokładne wykrycie prądu uziemiającego z zewnątrz.
Umieścić bocznik uziemiający rdzeń w środku przekroju jarzma. Przy takim umieszczeniu, niezależnie od położenia śrub izolacyjnych na opaskach jarzma lub położenia punktu uziemienia zwarcia, indukowane napięcie w pętli będzie wynosić tylko 1/4 napięcia zwojowego. W rezultacie prąd uziemienia będzie ograniczony do zaledwie kilku amperów, czyli znacznie mniej niż w przypadku umieszczenia bocznika uziemiającego w innym położeniu.
